Maurice de Hond heeft niet altijd gelijk! (2)
29-10-2007
Zaterdag 27 oktober 2007 kregen we weer een boze mail van Maurice de Hond. Hierbij onze reactie.Beste Maurice,
Een laatste poging. Ik zal me beperken tot de inhoud, en je emoties laten voor wat ze zijn. Zal ook geen relativerende opmerkingen maken.
Wij proberen in onze discussie steeds duidelijk te maken wat ons inziens een belangrijke oorzaak is van verschillen, en waarom we kiezen voor onze methode. Dat jij schermt met termen als "bewuste misleiding", "brevetten van onvermogen" uitdeelt en ons kwalificeert als onfatsoenlijk en schaamteloos (waar komt dat nu toch vandaan?), dat moet je helemaal zelf weten.
Deze discussie is wat ons betreft voorlopig gesloten. Andere kwaliteitsdiscussies gaan we graag met je aan.
- Interview-NSS gebruikt al jaren de methode van spontane vraagstelling bij het vaststellen van de aanhang van partijen. We doen dat omdat we denken dat spontaan genoemde voorkeur een betere graadmeter is voor draagvlak is dan geholpen genoemde voorkeur. Zeker buiten verkiezingstijd leidt de geholpen vraagstelling naar ons gevoel tot overschatting van de "bijzondere gevallen" (bijvoorbeeld "nieuw" of "radicaler", of het nu aan de linker- of rechterflank is). In verkiezingstijd is het verschil minder relevant, omdat de betrokkenheid van de gemiddelde Nederlander dan veel groter is en de aandacht voor de politiek in de media enorm is.
De beste illustratie van onze redenering is de ontwikkeling van Wilders in 2004/2005. In jouw peiling op enig moment op 29 zetels, daarna weer snel terug naar 11. In de tweede kamer uiteindelijk op 9. - De keuze voor deze SPONTANE methode is geen willekeurige. In onze discussies van de afgelopen jaren heb ik dit punt keer op keer benadrukt. Wij vinden dat opiniepeilers enorm veel (indirecte) invloed hebben. Hun resultaten creeren media-aandacht, en beinvloeden daarmee weer de aanhang van partijen. Of het nu gaat om zwaarwegende maatschappelijke issues of de aanhang van nieuwe partijen .... we willen meten wat er echt is.
Wij hoeven niet de meest spectaculaire peilingen te presenteren, en hebben ook niet de behoefte om steeds in het heetst van de strijd te meten. Wij willen de maatschappelijke dynamiek in kaart brengen en niet sturen. - Aanhang kun je zien als het resultaat van twee zaken:
- a) De aansprekendheid van je propositie
- b) De bekendheid met je propositie
In marktonderzoek meten we bij nieuwe producten en diensten vaak a). We onderzoeken dan het potentieel. Je weet nog lang niet alles, je weet niet hoe en wat er precies gecommuniceerd zal worden, weet niet hoe de concurrentie gaat reageren, je houdt geen rekening met incidenten, maar je meet wat het draagvlak onder bepaalde aannames zou kunnen worden.
Ook voor Verdonk hebben we dat gedaan. Op 14 september hebben we een potentieel van zo'n 20 zetels voor Verdonk gerapporteerd(=AANSPREKENDHEID).
Omdat de plannen van Verdonk nog niet duidelijk waren is de door ons gemeten AANHANG in de eerste weken beperkt geweest. Maar als mensen Verdonk spontaan noemden, hebben we dat wel geregistreerd. Wie zijn wij om te zeggen " .. u zegt dat nu wel maar we rekenen uw antwoord niet mee want het is nog niets eens zeker wat mevrouw Verdonk gaat doen".
Nu duidelijk wordt wat Verdonk wil, en er enorm veel aandacht is geweest voor haar in de media (BEKENDHEID>) zien we de AANHANG stijgen en deze komt op het niveau van het eerder door ons gemeten potentieel: 19 zetels. Zoals ik al eerder heb gemeld: volstrekt plausibel. Een heldere consistente redenering.
Namens het team van de Politieke Barometer,
Reinier Heutink
