Maurice de Hond heeft niet altijd gelijk!
03-10-2007
Op zaterdag 29 september 2007 stuurde Maurice de Hond een persbericht rond waarin hij Interview-NSS en NOVA beschuldigde van 'bewuste misleiding'. De Hond redeneert in dit soort gevallen vaak erg omslachtig, maar wie hem wat beter kent ziet daar meestal snel doorheen. Hoe komt de Hond tot de conclusie van 'bewuste misleiding'? Zijn redenering is: "zij doen het anders dan ik, ik ben het daar niet mee eens, ik heb altijd gelijk, ik heb ze gewaarschuwd, en ze luisteren niet". Van de 5 elementen van zijn redenering zijn er maar liefst 4 waar, maar 1 beslist niet: Maurice de Hond heeft niet altijd gelijk.We hebben in de afgelopen jaren -en ook in de dagen voorafgaand aan publicatie van zijn persbericht- menigmaal met hem van gedachten gewisseld over de zaken die hij aansnijdt, maar opnieuw blijkt dat onze argumenten het ene oor in gaan en het andere oor uit. Daarom hebben we besloten de discussie met De Hond voorlopig te staken. Maar voor de geïnteresseerden zetten we graag nog wat argumenten op een rij.
Interview-NSS gebruikt bij de Politieke Barometer de methode van de spontane vraagstelling. Als we mensen vragen wat ze zouden gaan stemmen krijgen ze geen lijsten te zien die ze on line moeten aanvinken, maar moeten ze zelf hun antwoord bedenken. Onze gedachte daarbij is: politieke overtuiging vergt toch op zijn minst dat je de naam van je voorkeur spontaan noemt. Mensen die zo'n naam pas aankruisen nadat ze een lijst gezien hebben zullen mogelijk niet eens de gang naar het stemhokje maken.
Gebruik je voor nieuwkomers, of in het geval van Verdonk bij mensen van wie nog niet zeker was wat ze gaan doen, aanvullende geholpen vragen, dan weten we dat de aanhang van die politieke bewegingen vaak overschat wordt. Zo werd de aanhang van Geert Wilders door Maurice de Hond enkele weken na zijn afsplitsing al op bijna 30 zetels geschat, een cijfer dat daarna net zo snel weer daalde tot ongeveer 10.
Van tijd tot tijd gebruiken ook wij trouwens aanvullende (geholpen) vragen, om bijvoorbeeld het potentieel van een partij te bepalen. Het potentieel is echter heel wat anders dan de aanhang. Zo hebben wij op 14 september een potentieel van zo'n 20 zetels voor Rita Verdonk bepaald. Maar we verwerken dat soort vragen nooit in de uitkomsten van de Politieke Barometer. Geen geknutsel en gevogel, het moet een glashelder en transparant instrument blijven.
De Politieke Barometer heeft vier verkiezingen op rij bewezen het meest nauwkeurige instrument te zijn. Dat we met onze aanpak soms wat minder spectaculaire en nieuwswaardige uitkomsten krijgen accepteren we graag. We willen de zaken volgen, en geen nieuws maken.
Het team van de Politieke Barometer.
